ICE_SU's profile°o.OOº°‘¨°º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º...PhotosBlogLists Tools Help

ICE_SU L

My Custom Part|true| http://www.uouza.com/poem/poem_14.php

°o.OOº°‘¨°º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º¤ø,¸ icë·····SÜ space °º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º¤ø,¸ O.o°

`·.¸¸.·´´¯`··._.·อาจเป็นเพราะไม่รู้สึกตัวเป็นเพราะไม่รู้จักใจ··ไม่เคยมองไม่เคยแคร์ไม่ยอมรับความใยดี•·.·´¯`·.·•
There are no photo albums.
December 01

Smile moon

 
            วันนี้พระจันทร์ยิ้มให้ด้วย เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้ยืนดูพระจันทร์นานแล้ว
 
ตอนที่ฝึกงานยืนดูพระจันทร์ทุกวัน เหงามาก
 
วันนี้ก็เหงาเหมือนกัน พระจันทร์คงรู้ ว่าเราเหงา เลยมาเป็นกำลังใจให้
 
เพื่อนที่โรงงานตื่นเต้นกันใหญ่ คิดถึงหลายๆคน คิดถึงอะไรหลายๆอย่าง
 
คิดถึงแม่ คิดถึงใหม่ คิดถึงวันแรกๆที่เราได้รุจักกัน ตอนนี้นไม่มีเพื่อนเลย
 
ฝึกงานกลับมาก็นั่งดูพระจันทร์ เหงาดี แต่ก็ไม่ได้เศร้า
 
วันนี้ไม่ต่างกันเลย ทำงานกลับมาที่ห้องมองไม่เห็นพระจันทร์ เหงาเหมือนเดิม
 
และเริ่มเศร้าขึ้นเรื่อยๆ เมื่อก่อนคิดถึงหลายคน แต่มีแต่เรื่องดีๆให้คิดถึง
 
แต่ตอนนี้คิดถึงใครก็ล้วนแต่มีความทรงจำไม่ดีแฝงมาด้วย
 
เราไม่ใช่เด็กๆที่เคยเจอแต่เรื่องดีๆอีกต่อไป ส่วนมากจะเจอแต่คนร้ายกาจและตัวเรา
 
ที่เปลี่ยนไป วันนี้ตัวเราก็เปลี่ยนไปมาก แล้วจะให้ใครต่อใครมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงได้ไง
 
วันนี้ที่ต่างคนต่างเดินไป ไม่รุว่าจะเป็นยังไงบ้าง แค่อยากจะบอกว่าไม่เคยลืม
 
อยู่ในความทรงจำเสมอ และคิดว่าคงอยู่อย่างนี้ตลอดไป
 
January 23

เราจะเลือกอะไร แล้วเราเปนแบบไหน

 
t_11553339
 
 
 
คน ๆ นี้มีถ้อยคำเป็นสายฝน
ที่จะหยดมาแต้มความเย็นชื้นให้หัวใจคุณ
ชั่วประเดี๋ยวก็หยุด ให้คุณค้นหา
ชั่วประด๋าวมาใหม่ ให้คุณอิ่มเอม
เล่นอยู่กับสายฝนที่จริงก็สนุกดี
แต่อย่าลืมว่า เล่นกับมันมากไปก็จับไข้ได้เหมือนกัน
 
 
ถ้าคน ๆ หนึ่งเปรียบเหมือนอากาศ
เราหายใจกี่ครั้งต่อวัน ไม่มีใครนับ
และเราก็มักลืมเลือนไปว่า...
เรากำลังหายใจ เอาอากาศเข้าไปอยู่
เพราะการมีอยู่ของอากาศ เรามองไม่เห็น
และมันก็บางเบาจนคิดไม่ถึง

คิดไม่ถึงว่าที่จริง...
อากาศแวดล้อมเราอยู่ใกล้ ๆ ไม่ไกลเลย
คน ๆ นี้ ... ไม่มีถ้อยคำเป็นเม็ดเป็นหน่วย
ให้คุณจับต้องได้และมองเห็น
แต่เขาจะหยิบยื่น ในสิ่งที่คุณฝันได้เสมอ
และเติมเต็มในสิ่งที่คุณขาดหายไป
 แม้ว่าคุณจะไม่มีใครเลยก็ตาม

ถ้าเป็นคุณจะเลือกใคร???
ระหว่าง ... คนที่บอกว่ารักคุณมาก..
แต่เขาไม่ค่อยใส่ใจความเป็นอยู่คุณเลย
กับอีกคน ... ที่ไม่เคยบอกแม้กระทั่งคิดถึง..
แต่เขารู้หมดว่า ... คุณต้องการอะไร 

บังเอิญที่เราไม่ชอบเล่นน้ำฝน อยากมีก็แต่อากาศหายใจ แต่ตอนนี้เปียกฝนไปหมดแล้ว หายใจก็ไม่ออก อึดอัดเต็มที

 


December 25

วันทำงาน

 
th_14-12-2007_29
 
23.30 น. ยังนั่งทำงานอยู่ที่ออฟฟิศอยู่เลย เริ่มจาเข้าใจเรื่องที่หลายๆคนเคยเตือน
เกี่ยวกะชีวิตการทำงานแล้วว่ามันหมายความว่ายังไง
สิ่งที่ได้พบเจอตอนเรียนมันยังเล็กๆ จิ๊บๆ สิวๆว่ะ แต่พอทำงานผลประโยชน์มันมากก่านั้นเยอะ
คุยกันแปปๆ ปะเดี๋ยวกะเล่นกุซะแล้ว  5555 เหนื่อยว่ะ
 
นับวันเรื่องที่เจอมันจาหนักหนาและใหญ่โตขึ้นทุกวัน
คงจะต้องรอบคอบก่านี้อีกเยอะ คิดให้ดีก่านี้อีกหน่อย ปล่อยวางอย่างเดียวคงไม่ไหว
 
นี่ฉานจะโตเปนผุใหญ่แว้วหรอเนี้ยยยยยย!!!!!!
 
บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ ในวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพรำ
 
วันเดือนปียังหมุนประจำ ถึงเหงากะยังต้องเดินต่อไป
 
December 17

ข้อคิดดีดี.....ที่ถ้าทำได้....จะดมาก

27153_723930

สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต คือการพบคนที่มีความหมายอย่างมากสำหรับเรา แต่มาค้นพบภายหลังว่าเราไม่ได้ถูกกำหนดมา
เพื่อสิ่งนั้น และจะต้องปล่อยให้ผ่านพ้นไป
 
เพื่อนที่ดีที่สุด คือคนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกันโดยไม่พูดอะไรกัน­สักคำ
แต่สามารถเดินจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกันอย่างประทับใจที่สุด
 
เป็นความจริงที่เราไม่สามารถรู้เลยว่า เรามีอะไรอยู่จนกว่าเราจะสูญเสียมันไป
แต่ก็จริงอีกเช่นกันที่เราไม่รู้ว่าเราพลาดอะไรไปบ้างจนกระทั่งผลของสิ่งนั้น เข้ามาหาเรา
 
การมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคน ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ
แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ก็ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเราเอง 
 
อย่าบอกลา ถ้าคุณยังต้องการจะพยายามต่อไป อย่าท้อใจถ้าคุณยังรู้สึกว่าคุณไปไหว อย่าพูดว่าคุณไม่รักคนคนนั้นอีกแล้ว
ถ้าคุณยังไม่สามารถ "ทำใจ"
 
การที่เราจะประทับใจใครนั้นอาจใช้เวลาแค่เพียงนาที การที่เราจะชอบใครอาจใช้เวลาเพียงแค่ชั่วโมง
การที่เราจะรักใครอาจใช้เวลาเพียงชั่ววัน แต่การที่จะลืมใครนั้นต้องใช้เวลาชั่วชีวิต
 
คุณร้องไห้ตอนคุณเกิด ในขณะที่คนรอบข้างกำลังยิ้ม จงมีชีวิตอยู่เพื่อเมื่อตอนคุณตาย คุณจะเป็นคนที่ยิ้ม
ในขณะที่คนรอบข้างร้องไห้ให้คุณ...
December 11

อยากนอน

 
 
1_155
 
มันมีเหตุผลหลายอย่าง
ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน

บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน
และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก
และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา

ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา
แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา

เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่
เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา

มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้
แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ
แต่หากจำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง
เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ

ขอเพียงแค่เขาได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้
อย่าได้เข้าใจว่าเราโกรธหรือเกลียดเขาถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่


คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง
พร้อมที่จะใช้ชีวิตที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร
แม้ว่าการเดินทางจะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที

วันนี้ทำไมมันเหนื่อยจัง มื่อไหร่จะดีขึ้นสักที เอาไม้มาตีหัวให้ความจำเสื่อมไปเลยดีกว่า!!!!

 

 

November 23

5 วันแล้ว

10809633
 
ขอบคุณพวกแกจริงๆ ถ้าไม่ได้พวกแกฉันคงแย่
 
ดีที่อย่างน้อยก็ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
 
ดีที่อย่างน้อยเจอคนใจร้ายสักคน  แต่ก็ยังหลงเหลือใครสักคนที่ยังอยู่ข้างๆเราเสมอ
 
ต่อไปคงไม่คิดว่าฉันรู้จักใครสักคนดีพอแล้ว ระยะเวลาไม่ทำให้เรารู้จักใครดีพอ
 
ถ้าเราไม่มองเค้าด้วยสมองพร้อมๆกับหัวใจ
 
 
November 15

blog เด็กมีปัญหา อัฟเฉพาะตอนมีปัญหา

 

มันก็แค่การจากลา

1_97

ความรัก มันเป็นเรื่องปกติ

 

6

รักแล้วคาดหวังมันกะเป็นเรื่องปกติ

 

1_85

แล้ววันนึงที่เราผิดหวัง มันกะเป็นเรื่องปกติ

"มันก็แค่การจากลา"

 

November 06

การเดินทางของหนอนแก้ว

 

235246

 
รู้มั้ยว่ามีหนอนแก้วตัวนึงมันเดินทางมาตลอดชีวิต มันวางแผนล่วงหน้าอยู่ตลอดเวลา เพื่อไม่ให้หลงทาง
 
แล้ววันนึงมันก็หลงทาง เพราะมันตัดสินใจทำบางสิ่งบางอย่างลงไป
 
และสิ่งนั้นก็ทำให้มันเดินต่อไปไม่ได้ แผนที่วางไว้หายไป ทางข้างหน้าก็เลือนลาง
 
และไม่มีใครช่วยมันได้
 
มันหลงทาง สับสน และต้องเลือก
 
เพราะมันวางแผนล่วงหน้าตลอดเวลา มันจึงไม่รู้ว่าจะทำยังไงเมื่อแผนที่หายไป
 
มันไม่เคยคิดที่จะย้อนกลับไปทางเดิมที่มันเดินมา ไม่เคยคิดที่จะแก้ไขแผน มันจะทำตามแผนที่วางไว้ให้ดีที่สุด
 
แต่วันนี้มันอยากย้อนกลับไป หมุนเข็มนาฬิกากลับไปที่เดิม เริ่มเดินใหม่ และจะไม่ทำสิ่งนั้นอีก
 
หรือขอเพียงให้วันนี้ที่มันย้อนกลับไปเป็นเส้นทางเดิม แม้ว่ามันจะสูญเสียอะไรไปแล้วก็ตาม
 
 
 
 
 
 

136

 
 
 

 

September 13

หายไปนาน

   
อย่ามัวแต่หลับหูหลับตา. . .
จมอยู่แต่อดีต ต่อไปอีกเลยดีกว่า  
จงกล้าหาญอย่างนกเสรี . . .
ที่พร้อมจะกางปีกบินในทุกๆ เช้า 
และพร้อมออกไปเผชิญโลกกว้าง ไปผจญภัย
. . . และคว้าชัยชนะ มาไว้เป็นของตัวเอง
ฉันนึกถึงใครบางคน . . . ที่มักจะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มเสมอๆ
ในบางช่วง ที่เขาหายหน้าหายเสียงไป . . .

ฉันรู้สึกขาดๆ แต่ก็เพียงชั่วเวลาสั้นๆ

ในบางครั้ง . . . ฉันพอใจที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ

ในวันที่ไม่แข็งแรง . . .
 
แต่ . . . ในบางครั้งฉันกลับรู้สึกพอใจ
กับการได้เดินคนเดียว . . . เดี่ยวๆ ในวันว่าง

หรือเป็นความผูกพัน หรือเป็นเพียงความเคยชิน

หัวใจฉัน . . . ยังตอบคำถามได้ไม่กระจ่างชัดนัก


"คนเราจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อ . . . สูญเสียสิ่งนั้นไป"

ฉันมักได้ยินใครๆ พูด
แต่ . . . ฉันกลับคิดว่า หากฉันยังมองไม่เห็น
ฉันน่าจะยอมเสียไปดีกว่า . . . เพื่อให้ซึ้งถึงคุณค่านั้น
ฉัน . . . ไม่อยากเอาเปรียบเขา
หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความคุ้นเคย ที่ไม่ใช่ความผูกพัน

ฉัน . . . ไม่อยากโกหกตัวเอง

หากจะรั้งเขาไว้ . . . ด้วยความไม่แน่ชัด 
  

ฉันมีคำถาม . . . ที่ยังขบไม่แตกกับคำว่า . . .
ผูกพัน หรือว่าจะเป็นแค่คุ้นเคย
บางที . . . มันอาจจะเป็นการดี
หากฉันจะอยู่ห่างๆ หรือตัดขาด

เพื่อให้รู้จัก . . . หัวใจของตัวเองมากขึ้น

กับใครบางคน . . . ที่ขาดหายไปจากชีวิต


อาจเป็นเหมือน . . . นาฬิกาที่ขาดสาย

อาจรู้สึกแปลบๆ และมองหากับการหายไปในช่วงแรก
แต่ไม่นาน . . . คงจะชิน

 
 
July 08

อืม...จริงๆด้วย

เกิดมาไม่ได้จูงมือใครมาด้วย


ข้อมูลจาก Forward Mail
ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต  

 

คนเราตอนเกิดก็มาแค่คนเดียว ไม่ได้จูงมือใครมาด้วย
แต่ทำไมตอนโต หรือ ตอนมีความรัก
… กลับอยากจูงมือกับเขาไปด้วยทุกหนทุกแห่ง

... พอถึงวันที่เขาจะจากเราไป
ทำไมเราถึงทนไม่ได้ ทำไมเราต้องทุกข์ใจมากขนาดนี้
จะมีใครให้คำตอบได้ไหม?

การที่เรารักใครสักคน เวลารักมันก็ง่าย
แต่เวลาจะเลิกรักนี่สิยากมาก…

นี่คงเป็นคำถามที่ไม่มีใครตอบได้ นอกจากตัวเราเอง
ถ้าเราเลือกที่จะอยู่... แล้วเจ็บ
นั่นก็ถือว่า... เป็นความสมัครใจของเรา

แต่ทำไมเราเลือกที่จะเจ็บ
ทำไมเราไม่เลือกที่จะทำใจ

แล้วยอมหันหลังเดินจากไปอย่างช้าๆ
ค่อยๆ ให้ความเจ็บปวดมันหมดไป
พร้อมกับระยะทางที่เราเดิน 

 

อนาคตข้างหน้ายังมีอีกไกล
ชีวิตเราต้องเดินต่อไป... โลกนี้ไม่ได้มีเราเพียงคนเดียว
ลองหันหลังกลับไปมองคนรอบๆ ข้างคุณสิว่ามีมากมายขนาดไหน
จำไว้แค่ว่า… "ตอนเกิดมาเราไม่ได้จูงมือใครมาด้วย"